Meridiaan van Parijs: dag 45
20 mei 2012
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Vandaag houd ik mij voor dat 'het verlangen naar de zee' moet gaan groeien. En dan bedoel ik uiteraard de Middellandse Zee. Vanaf nu (net over de helft) mag ik gaan uitkijken naar de finish. Dat beeld moet me over de moeilijke momenten heen helpen die ongetwijfeld komen gaan. Eerst help ik mijzelf over het obstakel heen dat Puy de Sancy heet. OVer liever: erlangs. Ik kies een zigzaggende route ten westen van het massief om zo niet de onneembare col over te moeten. Een lange, onstuimige dag (veel wind) die me uiteindelijk in het dorpje Picherande brengt, waar volgens de kaart een camping zou moeten zijn. Bij het binnenlopen van het dorp zie ik het bordje en volg het naar het terrein, dat er alweer behoorlijk fermé uitziet. Maar nee, de beheerder - die mij als archetypisch homoseksueel voorkomt - ziet mij en vertelt dat de camping juist vandaag voor het eerst open is. Ja ja. Na de 2 paarden in de wei bewonderd te hebben, zet ik mijn tent neer op het gazon voor het huis van de beheerder. Een wonderlijke plaats. En opnieuw een wonderlijke uitdaging. De enige gast op een lege camping met eenhomoseksuele beheerder. Hoe zal dit aflopen?
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!