Meridiaan van Parijs: dag 15
Dag in het teken van een blaar. Daar had ik na 2 weken niet meer op gerekend.... Gelukkig dempt de pijn na 10 minuten en kan ik met vertrouwen verder. Ten onrechte, want op de plek waar ik de D9 bij Baillet en France wil oversteken, stuit ik op een metershoge geluidswal: De D9 heeft zich inmiddels opgewerkt tot autosnelweg, en dat stelt de argeloze wandelaar (met verouderde kaarten) voor een probleem. Een vriendelijke meneer wijst mij de weg naar het eveneens nieuwe viaduct even verderop. Dan kan de tocht naar het zuiden verder. Een eindeloze tocht, eerst door de voorsteden van Parijs (dure villawijken), daarna de buitenwijken (banlieues). Het gaat er vooral om om de juiste afslag naar de Porte de Clignancourt niet te missen. De banlieues zijn niet heel erg eng of onheilspellend ( de route had ik via Google streetview verkend) toch loop ik zonder veel pauzes, en mijn waardevolle spullen onderin m'n rugzak verstopt, verder Parijs binnen. Na de eindeloze akkers en landerijen van de laatste weken een wonderlijke ervaring. Opeens sta ik in het hart van deze bruisende wereldstad. Alleen, mijn voeten weten dat niet, en dus zoek ik snel het hotel op om bij te komen van de uitputtende kilometers.
Reacties
Reacties
Dag 15 al weer: wat gaat dat snel! Goede verhalen, vooral op dat franse toetsenbord. Benieuwd naar je ontvangst op het observatoire.
Wat het weer betreft, mis je hier niets maar ik ben bang dat dat bij jou niet veel anders is. De kou is minder aantrekkelijk maar je gaat natuurlijk naar het zuiden dus het zal ongetwijfeld beter worden.
Zoals ik al schreef, mis je hier niet veel: alles gaat rustig door (ook WIN).
Veel plezier in Parijs.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}