Overvallen door route-twijfel. Na aanvankelijk besloten te hebben om een korte route naar Montredon te lopen, gisteravond het besluit herzien na op de kaart de GR (wandelroute) nog eens bekeken te hebben. Er zijn (toch) voldoende escape-routes mocht ik het spoor bijster raken. En daarbij: deze route voert langs het Retenue de Rassise en de spectaculaire kasteelruine. Eenmaal op pad blijkt het weer koel en bewolkt, zodat ook de camping aan de rivier de Agout weer in beeld komt (de oorspronkelijke bestemming volgens het routeplan). Langs de GR tref ik een wonderbaarlijk object aan: bij de brug bij La Mouline de Viguier staat een meridaan-zuiltje, en dat terwijl de Meridiaan zelf toch zeker een kilometer naar het westen ligt! Hoe is dit mogelijk? Het blijft een raadsel. Dan een onverwachte klim, doordat de GR is omgelegd op last van een 'propietaire privé'. De route gaat loodrecht de hemel in. Vloekend en tierend hijs ik mij de helling op. Ik sluit niet uit dat daarbij in de richting van de grootgrondbezitter termen gevallen zijn als 'vieze aso'. In dat geval: excuses... Een volgende klim, na de pauze, wordt mij te veel. Ik besluit toch om niet verder dan Montredon te lopen. Een logische etappeplaats, want gelegen op de Meridiaan. Mijn standvastigheid is er vandaag net zo aan toe als mijn hele gestel. Wankel dus. De hostelleriedu Parc en de (correcte) meridiaan-markering zijn zo gevonden in Montredon. Net als de weldadig rust.