Meridiaan van Parijs: dag 71
12 jun. 2012
🇫🇷
vanuit Frankrijk
Enigszins bezorgd aan de dag begonnen door een (opnieuw) pijnlijke linkerknie. Gek genoeg ging die gisteravond pas opspelen, tijdens het traplopen in de auberge. Het bekende recept (sinds Schotland 2000) toegepast: kleine stapjes en netjes afwikkelen. De dag begint met een geleidelijke klim naar 990 meter, dus die kleine stapjes gaan vanzelf. Het is kilometerpaaltjes tellen langs de D619, met toch een paar leuke attracties, een heuse dolmen (een Frans hunebed) en een curieus gevormd rotsblok. Dan de pas Roque Jalère met het uitzicht op de Prades en de Pic de Canigou (2750 m de hoogste top in de omtrek) dat de rest van de dag zal bepalen. Een beetje wazig, maar adembenemend. De top van de Canigou is wolkenvrij en een voortdurende aandachttrekker. Gelukkig moet ik er langs, en niet er over. M'n knie houdt zich goed, hoewel de lichte pijntjes terugkeren bij de afdaling. Waarschijnlijk is dat de oorzaak: gisteren te enthousiast afgedaald. Maar wat wil je: Sournia! Met al zijn verlokkingen... Nu lig ik in m'n tent in Prades te luisteren naar het EK (radio) en de regen. Morgen op zoek naar rust en en een weerbericht. Alleen onder de beste condities kan ik een poging wagen Spanje te bereiken.
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!