De Meridiaan van Parijs: de route van dag tot dag

Hemelsbreed is de afstand tussenDuinkerken en Barcelona iets meer dan 1000 km. Al wandelend (langs de mooiste plaatsen en routes) denk ik ongeveer 1600 km af te leggen. Hier zie je de routeplanning van dag tot dag, met geplande etappeplaatsen, rustdagen,dagafstanden en totaal afgelegd aantal kilometers.

1. Dunkerque/Bergues19 19
2. Cassel 21 40
3. Aire-sur-la-Lys 20 60
4. rustdag
5. Anvin 28 88
6. Rebreuve-sur-Canche24 112
7. Autieule 17 129
8. Amiens 32 161
9. rustdag
10. Breteuil 33 194
11. Bresles 30224
12. St. Leu d'Esserent29 253
13. rustdag
14. Montsoult 22 275
15. Paris (Montmartre) 25 300
16. Paris(Montparnasse) 10 310
17. Paris (rustdag)
18. Villier-sur-Orge 25 335
19. Boissy-le-Cuté 25 360
20. Malesherbes 26 386
21. rustdag
22. Pithiviers 27 413
23. Vitry-aux-Loges 27 440
24. Sully-sur-Loire 29 469
25. rustdag
26. Argent-sur-Sauldre 26 495
27. Menetréol-sur-Sauldre 19 514
28. St-Martin-d'Auxigny 30 544
29. Bourges 17 561
30. rustdag
31. Chateuaneuf-sur-Cher 26 587
32. La vieille Morte 22 609
33. Sidiailles 24 633
34. Treignat 22 655
35. rustdag
36. Chambon-sur-Voueize 25 680
37. St-Maurice pres Pionsat 27 707
38. Miremont 25 732
39. rustdag
40. St. Ours 26 758
41. Laschamp 20 778
42. Pessade 18 796
43. Mont-Dore 16 812
44. rustdag
45. Lac Chauvet 20 832
46. Condat 18 850
47. rustdag
48. Le Claux 25 875
49. Lascelle 25 900
50. Aurillac 20 920
51. rustdag
52. Marcoles 24 944
53. Conques 29 973
54. Belcastel 341007
55. rustdag
56. Naucelle 29 1036
57. Lacapelle Pinet 18 1054
58. Ambialet21 1075
59. rustdag
60. Teillet 19 1094
61. Vabre 30 1124
62. Castres 20 1144
63. rustdag
64. Mazamet 18 1162
65. Lastours 35 1197
66. Carcassonne 19 1216
67. rustdag
68. Limoux 24 1240
69. Bugarach 31 1271
70. Sournia 28 1299
71. Prades24 1323
72. rustdag
73. Vernet-les-Baines 17 1340
74. Prats-de-Mollo30 1370
75. rustdag
76. Beget (Spanje) 20 1390
77. Olot 25 1415
78. Les Planes d'Hostoles 20 1435
79. Osor22 1457
80. rustdag
81. Espinelves 27 1484
82. Montseny 24 1508
83. Dosrius 21 1529
84. El Masnou 21 1550
85. Barcelona

De Meridiaan van Parijs: de route globaal

De afstand

Het meetwerk voor mijn voettocht is dus al uitgevoerd: afstand 1064 km (1.064.348 meter). Hemelsbreed. Omdat ik geen meridiaan-purist ben, zal ik niet proberen om de meridiaan tot op de meter nauwkeurig te volgen. Dat zou praktisch ook niet mogelijk zijn (denk bijvoorbeeld aan het oversteken van rivieren etc.). Liever kies ik voor een ontspannen route die al slingerend de mooiste stukjes van Frankrijk rondom de meridiaan aan elkaar rijgt. Dus geen 1064 km, maar ongeveer 1600 km. De rekensom is dan eenvoudig: met een afstand van 1600 kilometer en een beoogd daggemiddelde van 24 kilometer zal ik 65 dagen nodig hebben om de totale afstand te voet af te leggen. Tel er 25 dagen bij voor heen- en terugreis, rustdagen en een marge voor onvoorziene gebeurtenissen, en het resultaat is een totale periode van 3 maanden.

Routebeschrijving

De voettocht voert van Duinkerken naar Barcelona, van noord naar zuid dus. Andersom had ook gekund, maar ik vind het esthetisch en gevoelsmatig aardiger om van de Noordzee naar de Middellandse Zee te lopen. Zo wordt het landschap steeds onbekender en daarmee aantrekkelijker. De route voert langs de meridiaan naar het zuiden, zo veel mogelijk door mooie gebieden en over aantrekkelijke wandelpaden.

Na het vertrek vanaf het Noordzeestrand in Duinkerken doorkruis ik het Noordfranse platteland om na 2 weken aan te komen bij de banlieues van Parijs. Het eerste obstakel van formaat! Eenmaal binnen de Parijse ringweg ga ik in het centrum op zoek naar zoveel mogelijk memorabilia van de meridiaan en de meter. Zo ligt er in de Parijse stoepen en trottoirs een lint van metalen tegeltjes, die de loop van de meridiaan markeren. Ook de Observatoire, het instituut waar de eerste meridiaanmeting werd uitgevoerd, wordt met een bezoek vereerd.

Nadat ik Parijs achter me heb gelaten, vervolg ik mijn weg zuidwaarts richting de Loire en het Massif Central. Het Massief is onbekend terrein voor mij, en ik ben benieuwd hoe ik dit gebergte kan doorkruisen, gelet op het warme klimaat, de beperkte beschikbaarheid van water en de algehele onherbergzaamheid. Onderweg blijf ik natuurlijk uitkijken naar markeringen van de meridiaan. Om de millenniumwisseling te vieren zijn er in het jaar 2000 in het hele land langs de lengte van de meridiaan gedenktekens aangebracht en zijn er op sommige plekken bomen geplant.

Bij het stadje Carcassonne (bekend van zijn indrukwekkende middeleeuwse burcht) kom ik aan in de Languedoc en het echte zuiden. Aan de horizon dient het laatste obstakel van mijn tocht zich al aan: de Pyreneeën. Gelukkig ligt er in de schaduw van de mythische berg Pic du Canigou een goed begaanbare pasovergang die me een gemakkelijke doorgang naar Spanje verschaft. Dan is het nog een weekje afdalen naar Barcelona naar het strand van de Middellandse Zee, waar ik tussen de badgasten de laatste markering van de meridiaan hoop aan te treffen.

Uitrusting en voorbereiding

Mijn uitrusting is afgestemd op de manier van voortbewegen (te voet) en de wijze van overnachten. Ik ben van plan zo licht en goedkoop mogelijk te reizen, door te overnachten in gîtes d'étapes of kleine pensions. Wanneer ik onderweg geen overnachtingsplaats vind, heb ik een tent bij me om op een camping of 'wild' te kamperen. M'n spulletjes draag ik bij me in een rugzak. De voorbereiding is onlangs van start gegaan: allereerst het vaststellen van de precieze route aan de hand van kaartmateriaal (50 IGN topografische kaarten, schaal 1:50.000), fysieke voorbereiding (lange wandeltochten om kilometers te maken en te ontdekken hoe ik het beste om kan gaan met wandelen bij hoge temperaturen), logistieke voorbereiding en materiaaltest (wat heb ik nodig en hoeveel weegt dat eigenlijk?). Dit alles met in gedachten de enige (eenvoudige) regel die op mijn tocht van toepassing is:

elke manier van voortbewegen anders dan te voet is taboe.

Doel is dus om de gehele afstand op eigen kracht af te leggen, zonder gebruik te maken van mechanische hulpmiddelen.

Logisch toch, want bij de ‘Voettocht van de Meter' wil je elke meter ook daadwerkelijk onder je voeten voelen....

De Meridiaan van Parijs: op weg naar Gibraltar

Op weg naar Gibraltar

Na mijn wandeltochten in 2000 (Groot-Brittannië) en 2004 (Noorwegen) staat alweer de volgende uitdaging op het programma: het doorkruisen van Frankrijk van noord naar zuid. De tocht is de derde etappe in een wandelavontuur van epische proporties: te voet van de Noordkaap naar Gibraltar.

2004 Noorwegen (2700 km: 72° - 58° noorderbreedte)

2000 Groot-Brittannië (1750 km: 59° - 50° noorderbreedte)

2012 Frankrijk (1500 km: 51° - 41° noorderbreedte)

? Spanje ( ? km: 43° - 36° noorderbreedte)

Bij realisering van deze dappere meerjaren-doelstelling zal ik tussen de Noordkaap (het noordelijkste puntje van het Europese vasteland en Gibraltar (het zuidelijkste) in totaal 36 breedtegraden gelopen hebben en daarmee 10% van de omtrek van onze planeet!

De Meridiaan van Parijs

Thema van mijn tocht door Frankrijk is de Meridiaan van Parijs. Dit is de lengtegraad die loopt van de Noordzee naar de Middellandse Zee, van Duinkerken naar Barcelona. Deze twee plaatsen zijn dan ook het natuurlijke begin- en eindpunt van de tocht.

De Meridiaan van Parijs heeft een boeiende historie die grotendeels samenvalt met de ontstaans-geschiedenis van ‘de meter'. In het revolutionaire Frankrijk van eind 18^e eeuw werd het verlichte plan opgevat om een eind te maken aan de verwarring rond allerlei niet goed gedefinieerde afstandsmaten (duim, voet en el die zelfs van stad tot stad van elkaar verschilden), en te komen tot een standaard eenheid voor afstand: de meter.

Om de meter tot een werkelijk universele eenheid te maken, werd besloten om de lengte van de meter te baseren op de omtrek van de aarde. Om precies te zijn, de meter werd gedefinieerd als het 1/10.000.000 gedeelte van de afstand tussen de Noordpool en de evenaar. Om die afstand nauwkeurig te bepalen, gingen landmeters op pad om een representatief gedeelte van deze meridiaan op te meten:de afstand tussen Duinkerken en Barcelona.

Zij gebruikten daarvoor de klassieke methode van driehoeksmeting. Door het meten van de hoek tussen objecten (een kerktoren, een bergtop) en het opmeten van een referentieafstand (de basislijn), kon de afstand tussen de twee plaatsen bepaald worden (zie foto). Zo werd een smalle strook Frankrijk (en een klein stukje Spanje) bedekt onder een deken van driehoeken, met op elk hoekpunt een karakteristiek meetstation. Na veel vertraging en tegenslag - de lokale bevolking zag de landmeters met hun exotische apparatuur en raadselachtige handelingen vaak aan voor spionnen of revolutionairen - werd de afstand tussen Duinkerken en Barcelona vastgesteld, en daarmee de lengte van de meter.

Sindsdien ligt in het Bureau International des Poids et Mesures in Parijs de beroemde platina staaf, die de meter vastlegt, de maat van alle dingen.

De maat van alles en dus ook, en misschien wel in het bijzonder: de maat voor mijn voettocht!